Oy köleliğim, korunaklı bahçem
Kim demiş ki seni sevmiyorum diye
Öfkemi öldürdüm,sabıra yordum
Bir ağaç diktim bahçeye
Benim için öfkelensin, düşünsün diye.
Kaderim sensin az pişmiş bezelyem
Bir yüzüm kral,bir yüzüm köle…
Hey koletiya min, qesra min î bi ewle
Ki dibêje ez ji te hez nakim
Min hêrsa xwe kuşt bi navê sebrê
Û darek çand li qiraxek hewşê
Da kû ji dewsa min bifikire ,xwedî derkeve li hêrsê
Çarenûsa min tu ye baqila min a nîvkelî
Hêlek rûyê min hukumdar e,hêlek rûyê min koletî !
Mem Arat
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder