hasar tespit raporu

zafer açıkgözoğlu’na
michale brown!a

rihterin ölçeğinin ölçemediği bir şiddetle sarstın beni…
wan soğuğa karşı duran bir çarşı kaşkoluydun boynumdan öpen

simsiyah güne doğdu herkes devlet ve tabiat hariç
kendi karasına yarasına bir iklime bir ikileme,
mahçup olmak da politik bir tavırdır sevgilim
bir kadın akaç erek düştü, kaç ölüm
ülke bundan sonra karanlık bir tüneldir
ethem’den berkin’e soma
kış gelirse geberelim soğuktan ama eve kömür alma

insanım diyenin selfisi siyahtır artık
ey cehennem mevsiminin burcundan doğanlar
bu ceset böyle kurtulacağını mı sandın
reyhanlo rojava roboski
ezidi ve kardeşleri ermeniler gibi
hangi ölümü ısıtır bir avuç battaniye.

menüde beton var toki var yer misin
başklarının mezarı ve mezhebisindir artık
yeryüzü ve galaksi regli
kronik sancım çocuk gelin
hakikat cömerttir hayat zamanla
organ fabrikasında ruh çöplüğüne döküldüm
cinayete kurban giden kadınlarla
acı bulaşıcıdır artık .

oysa sen bana yeryüzü ben sana okuyanus
ben seni formüle ettim zeka skordan sayılmaz
şimdi solan bir rüzgar gibi beyaz ç’öl
si-bir-ya- aaaaaaaaaaa

sen yelkeni kırık bir gemi ben soluğu kesik bi rüzgar
işte bu yüzden kovulduk okyanustan sarı sahraya.

sen yoktun bunlar olurken
kendime yeni bir din buldum tapınaklar ördüm
kalbim ellerimi parçaladı rüzgar ıslığımı çaldı
üstümden geçti trenler
rayların altında konserve kutularıydım plakalandım
yürüdüğümü yolları koluma aldım
yanlış evlere vardım kilitli konaklara

sen yoktu bunlar olduğunda
devletler hep yanlış atlara oynadılar
ve altılı yattı altında kaldılar

yoktun sen bunlar olduğunda
adorno annelere çattı
çocuklarına yanlış şarkılar söyletiyorlar diye
heideger kızar tabi babalara
devletin otoritenin askerleridir onlar

sonra bir baktım alsancak denize boğuluyordu
kuşların kirpikleri düşüyordu
hepimiz böceklerşmiştik
kudurmuş köpekleşmiştik
ensest mi dediniz bayım evet evet
dün yoktu dil yoktu din yoktu
bolca tecavüz bolca kıyım
ölüm soluyorken dünya
bütün kutsal kitaplar yalana çaldı
hem de her allahın günü

üçüncü dünya savaşı başladı
kimse bilmiyor sen,siz ,hiçbiriniz.
acil servisleri kapattı devlet tek tek tek
medya doğru haberler verdi kendine
kimse çamaşırını yakmadı suya
ekoloji biyoloji termoloji o da neeeee….
tıp tıp tıp

hepimiz öldürmüştük bir sevgiliyi biz seninle
aynı rüyanın terspektifiyiz
al işte sana evrenden çıkış bileti
kara tahtalardan çarmıha gerildim kalbimi kazığa
aklımı hayvana gözümü mile çevirdim
ve bir göktaşı gibi çarptın bana.

dibine düşen uzaktır biraz insana
erkek ve devlet aynı cinsiyettendir
çatlamış bir nar gibi ömrümüzün çentiği
unutmak mı aşk kadar imkansız
çünkü aşk hayatın sonsuzluğu
senin kadar güzel olabilir mi en korkunç günah
kalbim küçük bir el bombası
kuzu postuna bürünememiş kurt
içimde kopan bir çocuk sana doğru koşuyor
dünyanın iyiliklerini almış avuçlarında

beden tarlalarından hasat devam ediyor
ütopyaların aküsü yoğun bir tutkuyla güç kaybediyor
oksijen kaynağından dilimiz ve dudaklarımız…

koordinatları kurumsallaşmış dehşetin
adalet cinnetin temeli
hayattan uzaklaştırılan bir aklın
hakikate taşınmasının tam vakti
cehenneme hoş geldiniz

şey bakar mısınız şurada bişey olacaktı
dikkat et tehlikelidir şiir

içimi döktüm sana toplayalım mı beraber

mutlucan güvendir